Рэлігійная місія «Дабрачыннае каталіцкае таварыства Карытас» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі

Дырэктар - брат Андрэй Жылевіч OFMCap

220058, Мінскі р-н,
в. Ляскоўка, вул. Карытас, 1
Т/факс: + 375 (17) 265 18 78
e-mail: Гэты адрас электроннай пошты абаронены ад спам-ботаў. У вас павінен быць уключаны JavaScript для прагляду.

Карытас Мінска-Магілёўскай дыяцэзіі  быў зарэгістраваны 23 жніўня 1996 ва ўпраўленні юстыцыі Мінаблвыканкама. Першым дырэктарам Мінска-Магілёўскага-Віцебскага Карытас стаў кс. Міхаіл Сапель.

Асноўныя праекты.

1. «Сталовая для бедных»

Праект стартаваў у 1996 годзе. З адміністрацыяй Фрунзенскага раёна г. Мінска быў падпісаны дагавор аб арганізацыі бясплатнага харчавання для неабароненых слаёў насельніцтва. На базе ўжо дзеючай сталовай была арганізавана выдача гарачых абедаў па талонах для 100 чалавек. Кошт 1 абеду складала 1 долар ЗША. 50% якія маюць патрэбу атрымлівалі талоны ў касцёле, 50% у сацыяльным аддзеле выканкама Фрунзенскага раёна г. Мінска. Праект атрымаў падтрымку спонсараў. З'явілася магчымасць пашырэння праекта, у праект ўключылі Цэнтральны і Савецкі раёны г. Мінска.

Асноўны мэтавай групай былі пенсіянеры і шматдзетныя сем'і. Праект быў запатрабаваны і працаваў на працягу 3 гадоў.

У 1999 годзе ён перарос у Еўрапейскі праект ECHO.

2. «ECHO».

Першы Еўрапейскі праект Карытас Мінск. Пачаўся ў 1999 годзе. Адрасная дапамога якія жывуць у нястачы грамадзянам. Былі выдзелены сродкі на закупку гародніны і фарміраванне прадуктовых пасылак. Сумарна было закуплена і перададзена каля 100 тон бульбы і іншай агародніны. Прадуктовыя пасылкі па 15 кг асноўных прадуктаў харчавання: мука, цукар, раслінны алей, кансервы. Першы праект быў паспяхова завершаны.


3. «ECHO».

Другі Еўрапейскі праект Карытас Мінск. Пачаўся ў 2000 годзе. Адрасная дапамога якія жывуць у нястачы грамадзянам. Былі выдзелены сродкі на закупку медыкаментаў першай неабходнасці, прадметаў медыцынскага прызначэння, фарміраванне хатніх аптэчак і перадача ў індывідуальнае карыстанне ў рэгіёнах Мінскай вобласці.

10 студзеня 2001 г дэкрэтам Кардынала Казіміра Свёнтак на пасаду эканамічнага дырэктара Карытас Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі быў прызначаны Вішнеўскі Генадзь Яўгенавіч.


4. «Гуманітарная дапамога».

Праект пачаў працаваць да пачатку афіцыйнай юрыдычнай рэгістрацыі Карытас. Прымалі ад 6 да 8 гуманітарных грузаў у год. Так як арганізацыя на той перыяд часу не мела свайго склада, разгрузку ажыццяўлялі па дамоўленасці ў касцёлах, клініках, школах.


5. «Дзіцячы адпачынак».

Праект працаваў у 2 напрамках:

a) «Аздараўленне за мяжой». У лагерах і сем'ях Аўстрыі, Італіі і Ірландыі праходзілі аздараўленне да 500 дзяцей у год. Мэтавай групай былі дзеці з дзіцячых дамоў, якія маюць патрэбу сем'яў. Арганізацыя аздараўлення праз партнёрскія арганізацыі Карытас і Фонд Міру.

b) «Аздараўленне на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь».

У Мінску: Карытас аплачваў дадатковае харчаванне дзецям у школе Фрунзенскага раёна г. Мінска падчас гадовага школьнага лагера. Кошт дадатковага харчавання з разліку 1 даляр ЗША на 1 дзіця (у тыя гады дзяржава аплачвала харчаванне дзецям з разліку 70 цэнтаў на 1 дзіця). Акрамя гэтага кожнаму дзіцяці фармавалася харчовая пасылка. За летні перыяд дапамогу атрымлівала ад 300 да 400 дзяцей.

На базах адпачынку ў в Пятроўшчына Глыбоцкага раёна і в Слабодка Браслаўскага раёна. Карытас адрамантаваў дома, у якіх адпачывалі дзеці з парафій. Дзеці былі на поўным пансіёне Карытас. Адзін адпачынак дзяцей ў в Пятроўшчына праходзіў сумесна са скаўтамі з Англіі. Праект падтрыманы Карытас Швецыі.

У 1999 годзе аддзялілася Віцебская дыяцэзія. Усе дзеючыя праекты засталіся ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі.


6. «Дзіцячы дабрачынны сацыяльна-рэабілітацыйны цэнтр».

Пасля Чарнобыльскай катастрофы павялічылася колькасць дзяцей з анкалагічнымі захворваннямі. Дзіцячая анкалагічная клініка яшчэ не была пабудавана. Дзеці праходзілі лячэнне ў аддзяленні дзіцячай абласной бальніцы. Не хапала ложка-месцаў. Таму першапачаткова была ідэя пабудаваць цэнтр рэабілітацыі, сумеснага знаходжання і догляду маці за дзецьмі з анкалагічнымі захворваннямі. Прадугледжваўся вялікі штат супрацоўнікаў, у тым ліку, і медыцынскі персанал.

У 1998 годзе было набыта незавершанае будаўніцтва. Усе дамы праектаваліся пад пражыванне дзяцей з маці. Так як з боку дзяржавай прад'яўляліся ўсё новыя і новыя патрабаванні, праектныя работы зацягнуліся на 2 гады. Нарэшце, у 2001 годзе былі завершаны праектныя работы і распачата будаўніцтва.

За час будаўніцтва была пабудавана рэспубліканская дзіцячая анкалагічная клініка. Таму яшчэ падчас будаўніцтва было прынята рашэнне падзяліць цэнтр на 2 часткі: дзіцячы пансіён (на 19 сем'яў) і семінарскі цэнтр (на 34 месцы).

У лістападзе 2004 года адбылося адкрыццё першай частцы цэнтра: дамы № № 1-4.

У 2002 годзе быў пабудаваны склад для гуманітарнай дапамогі. Гуманітарныя грузы працягвалі паступаць. Цяпер пры наяўнасці склада грузы пачалі сартаваць і адразу размяркоўваць у адпаведнасці з дзеючымі і планаванымі праектамі.

Хачу дапамагчы

Хачу стаць валанцёрам!

Прашу дапамагчы